De indringer

Het was zo’n vreselijk warme zomernacht, zoals we die tegenwoordig steeds vaker hebben in ons kikkerlandje. Mijn T-shirt plakte aan mijn klamme lijf. Het dunne laken dat over me heen lag irriteerde me, maar toen ik het van me afschopte, voelde het nog minder comfortabel. Ik kan niet slapen zonder een laken, of dekbed over me heen. Voor het eerst in langere tijd miste ik een man naast me. Iemand om me samen over te geven aan de hitte en de liefde te bedrijven. Ik had het daar vast niet minder warm van gekregen, maar toch voelde ik ineens sterk dat verlangen. Zo lag ik lang te woelen en te denken, maar in slaap vallen lukte niet.

Niet alleen

Toch moet ik uiteindelijk in een diepe slaap zijn gevallen, want ik had niets gehoord. Ik werd wakker doordat ik je lijf op mijn lijf voelde drukken. Je hand lag over mijn mond en ik voelde de warmte van je adem langs mijn oor strelen.

“Ik wil je geen pijn doen, maar als je gaat schreeuwen als ik mijn hand van je mond haal, zal je daar spijt van krijgen”, klonk je stem in mijn oor.

Mijn hart bonsde zwaar in mijn borst, ik vroeg me af wat je wilde. Ik voelde het bloed door mijn aderen stromen en kreeg het ineens koud. Intens koud.

“Geef je over en geniet. Vecht niet, je maakt geen kans.”

Je kwam overeind en greep me bij mijn haren en dwong me op mijn knieën. Het was zo aardedonker dat ik niets kon zien. Ik voelde iets zachts, zijdeachtig langs mijn lippen strijken. Mijn hart bonsde zwaarder, maar ineens was de angst weg en had plaatsgemaakt voor ongeloof.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *